(Α’ Μέρος) Eλλάδα και Κύπρος κινδυνεύουν με διαμελισμό μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ

Του Σάββα Καλεντερίδη

Την περίοδο που η Κωνσταντινούπολη, έδρα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, διεξήγαγε έναν πολυετή φθοροποιό εσωτερικό πόλεμο στις ανατολικές της επαρχίες, με σκοπό την εξάλειψη του Μονοφυσιτισμού, μια νέα δύναμη έκανε την εμφάνισή της στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου. Ήταν οι Άραβες, οι οποίοι, ενισχυμένοι από την ενοποιητική επίδραση του Ισλάμ και επωφελούμενοι από τον εσωτερικό πόλεμο του Βυζαντίου, τον 7ο αιώνα, κατέλαβαν σταδιακά τις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου, για να προχωρήσουν στη συνέχεια στις ακτές της Βορείου Αφρικής. Ακολούθησε η κατάληψη της Κύπρου, της Ρόδου, της Κω και της Χίου, και αργότερα, τον 9ο αιώνα, η κατάληψη της Κρήτης και της Σικελίας.

Με άλλα λόγια, ενώ επί αιώνες και μέχρι τον 7ο αιώνα η Μεσόγειος ήταν μια ασφαλής θάλασσα, με καλά οργανωμένες πολιτείες όπου πρυτάνευε ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός υπό τον έλεγχο πρώτα της Ρωμαϊκής και μετά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, λόγω εσωτερικών αδυναμιών του Βυζαντίου, ειδικά η ΝΑ Μεσόγειος σταδιακά μετατράπηκε σε μια αραβική θάλασσα, όπου ίσχυαν οι κανόνες της νέας θρησκείας, το Ισλάμ. Η κατάσταση επιδεινώθηκε για το χριστιανικό κόσμο, με την εμφάνιση των Τούρκων στην Ανατολή, οι οποίοι, κατά παράδοσιν βάρβαροι και αγράμματοι, ενσωμάτωσαν εύκολα τη νέα θρησκεία.

Αυτή την πολύ αρνητική για τα συμφέροντα της Δύσης εξέλιξη υποτίθεται ότι επιχείρησαν να ανατρέψουν οι Σταυροφορίες, οι οποίες απλά επιτάχυναν την πτώση του Βυζαντίου, για να κυριαρχήσει το Χαλιφάτο στα όρια της πρώην Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στον Εύξεινο Πόντο και τη ΝΑ Μεσόγειο.

Με την επανάσταση στην ελληνική χερσόνησο και την ίδρυση του ελληνικού κράτους, άρχισε ο χορός των εθνικών εξεγέρσεων, που οδήγησαν στη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την κατάργηση του Χαλιφάτου (1924) και τη δημιουργία των εθνικών κρατών στη Βαλκανική, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική.

Έτσι, σταδιακά η θάλασσα του Αιγαίου και της ΝΑ Μεσογείου άρχισαν να γίνονται πιο ασφαλείς για τα συμφέροντα της Δύσης, με τον ελληνικό παράγοντα να επανακάμπτει και να κυριαρχεί στην περιοχή στον τομέα του ελέγχου της εμπορικής ναυτιλίας, θέση που ενισχύθηκε μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Με την είσοδο της 3ης χιλιετίας και του 21ου αιώνα, οι συσχετισμοί που είχαν παγιωθεί με την ίδρυση των εθνικών κρατών στη ΝΑ Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική, που κρατούσαν υπό σχετικό «έλεγχο» το πολιτικό Ισλάμ, άρχισαν να ανατρέπονται, εξ αιτίας των αδιεξόδων που αντιμετώπιζαν τα κατά τόπους αυταρχικά καθεστώτα, κυρίως λόγω της ανάπτυξης της τεχνολογίας και της διακίνησης της γνώσης, της πληροφορίας και των ιδεών.

Το ενδεχόμενο της ανεξέλεγκτης κατάρρευσης όλου αυτού του «συστήματος» και της επανάκαμψης του πολιτικού Ισλάμ σε αυτήν την εξαιρετικά κρίσιμη για τα συμφέροντα της Δύσης περιοχής, ήταν ένας πραγματικός εφιάλτης για τη Δύση. Γι’ αυτό, η αλλαγή, που σημαίνει ανατροπή των παλιών καθεστώτων, έπρεπε να γίνει «συντεταγμένα».

Η αλλαγή ξεκίνησε πιλοτικά από την Τουρκία, όπου οι ΗΠΑ δρομολόγησαν την ανατροπή του κεμαλικού καθεστώτος -που δημιούργησε ο αγγλικός παράγοντας και στήριξαν οι ίδιοι επί μισό αιώνα- ενισχύοντας το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και τον Ταγίπ Ερντογάν. Ο στόχος ήταν η δημιουργία ενός μοντέλου ελεγχόμενης μετριοπαθούς ισλαμικής διακυβέρνησης, ένα μοντέλο που θα ακολουθούσαν και οι άλλες χώρες, μετά την ανατροπή των παλιών καθεστώτων.

Μετά τη «δοκιμή» του μοντέλου επί μια δεκαετία στην Τουρκία, εμφανίστηκε το φαινόμενο της «Αραβικής Άνοιξης» πρώτα στη Βόρεια Αφρική και τώρα στη Μέση Ανατολή. Ανατράπηκαν τα καθεστώτα στην Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη το «φαινόμενο» στη Συρία, όπου το Ιράν και η Ρωσία προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανό τον Άσαντ και το καθεστώς του, η κάθε χώρα για τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα. Σε όλες τις προαναφερθείσες χώρες το -υποτίθεται- μετριοπαθές Ισλάμ αποτελεί κυρίαρχη πολιτική δύναμη που υποστηρίζεται από την Τουρκία του Ερντογάν, ενώ στις πρόσφατες γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στο Μαρόκο, το κόμμα των μετριοπαθών ισλαμιστών, που είχαν σαν σύμβολό την παραδοσιακή λάμπα πετρελαίου (το ΑΚΡ του Ερντογάν έχει τον ηλεκτρικό λαμπτήρα), κατέλαβε την πρώτη θέση.

Αν παρατηρήσουμε μακροσκοπικά τα γεγονότα που είναι σε εξέλιξη στη Μέση Ανατολή, τη Βόρειο Αφρική και τη ΝΑ Μεσόγειο, θα διαπιστώσουμε ότι την περίοδο αυτή λαμβάνουν χώρα κοσμογονικές αλλαγές. Το Ισλάμ επανακάμπτει -υποτίθεται με ελεγχόμενο τρόπο- σε μια ευρύτατη περιοχή της δικής μας γειτονιάς, με την Τουρκία να έχει ρόλο πρότυπου σε όλο αυτό το ιστορικό εγχείρημα. Σε περίπτωση δε που ολοκληρωθεί αυτή η ιστορική φάση, η περιοχή της ΝΑ Μεσογείου θα μετατραπεί σε μια ισλαμική λίμνη, με την Αίγυπτο να ελέγχει τη Διώρυγα του Σουέζ και τα βασικά λιμάνια της περιοχής «μετριοπαθείς» ισλαμικές κυβερνήσεις, υπό την επιρροή της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον.

Σε όλη αυτή την ισλαμική λίμνη, τα μόνα μη μουσουλμανικά κράτη θα είναι η Ελλάδα και το Ισραήλ, με την Κύπρο διαμελισμένη και το κατεχόμενο τμήμα της ελεγχόμενο από τους βάρβαρους κατακτητές.

Υπό τις συνθήκες αυτές, με την παραδοχή ότι το όλο εγχείρημα είναι υπό την εποπτεία της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου, και εν μέρει των Παρισίων και του Βερολίνου, αν «κλείσουμε» λίγο το φακό μας, θα διαπιστώσουμε ότι ο έλεγχος του ελληνικού χώρου, όπως αυτός ορίζεται από τα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κύπρου και της Ελλάδος -όποτε αυτή οριστεί- από τις κυβερνήσεις της Αθήνας και της Λευκωσίας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί, ειδικά υπό το βάρος της βαθύτατης οικονομικής κρίσης που είναι σε εξέλιξη και στα δυο κράτη.

Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, με την Ελλάδα να διασύρεται διεθνώς και να περιθωριοποιείται και τους άθλιους πολιτικούς συνεπικουρούμενους από αριβίστες αξιωματικούς να οδηγούν κυριολεκτικά σε διάλυση τις ένδοξες ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, είναι εξαιρετικά πιθανό ο ελληνικός χώρος το επόμενο διάστημα να κινδυνεύσει να ελεγχθεί στρατηγικά από την Τουρκία και το Ισραήλ, που παραμένουν οι κεντρικές στρατηγικές επιλογές της Ουάσιγκτον στην περιοχή.

Για όσους ενδιαφέρονται, ας εξετάσουν το διαμελισμό της Πολωνίας μετά από ταυτόχρονη επίθεση της Ρωσίας και της Γερμανίας, το 1939. Θα μπορέσουν να εξάγουν πολύτιμα συμπεράσματα! Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι στην περίπτωση του ελληνικού χώρου ο διαμελισμός δεν θα είναι ακριβώς εδαφικός, αλλά θα έχει τη μορφή εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και επιρροής.

Εκτός κι αν…

Η συνέχεια την Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου

Δημοσιεύθηκε σήμερα Παρασκευή στην εφημερίδα «Δημοκρατία»

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/12/e.html#.Ttk4RmMr2so

2 Σχόλια to “(Α’ Μέρος) Eλλάδα και Κύπρος κινδυνεύουν με διαμελισμό μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ”

  1. perseasellanios Says:

    Αρχής γενομενης από τον σιωνιστή εβραίο ραβίνο Μωαμεθ στην Μέκκα, ακολούθησαν όσα περιγραφει το άρθρο συνοπτικά.

    Εξάλλου τα αδέλφια τους οι χριστιανοί ραβίνοι του βυζαντίου, τους ενίσχυσαν ποικιλοπτροπως. Σκοπός τους ο αφανισμός του ελληνισμού από τις προγονικές του εστίες στην βόρειο αφρική, την μέση ανατολή και την μικράν ασια τρωάδα

  2. Eponymos Says:

    1.Το ότι η Αίγυπτος ελέγχει το Σουέζ είναι δεδομένο εδώ και χρόνια.
    2.Μέσα στα μη Μουσουλμανικά λιμάνια περιλαμβάνεται και η Χάϊφα.
    3.Η Τουρκία σιγά σιγά παύει να είναι μια μετριοπαθής δύναμη όπως λανθασμένα νομίζουν ακόμα ίσως κάποια think tank, αλλά μια ατίθαση και εν δυνάμει επικύνδινη δύναμη, το ομολογούν και τα υποκλαπέντα έγγραφα απο το wikileaks.
    4. Τώρα ξεκινά η Αραβική Άνοιξη για τους άμεσα ενδιαΦερόμενους που είναι οι Άραβες, δηλαδή η στροφή απο τα διεφθαρμένα καθεστώτα, τα γιαλαντζί δημοκρατικά, σε καθεστώτα που πρώτοι νόμοι θα είναι οι Νόμοι του Θεού.
    Αυτη είναι η αυθόρμητη βούληση των λαών που ξεσηκώθηκαν.
    Μπροστα στο Νόμο του Θεού, ο νόμος των (διεφθαρμένων) ανθρώπων είναι κωλόχαρτα.
    5.Τα συμφέροντα της Δύσης είναι πολυδιάστατα. Ξεκινούν απο την Ελληνική ΑΟΖ και φτάνουν ως τον Καύκασο, με κύριο (αρνητικό) πρωταγωνιστή το Ιράν.
    Εκεί η Τουρκία χρειάζεται στην Δύση, αλλά οχι πλέον στο Ιράν (και ίσως οχι και την Ρωσία).
    6[[.Ο αρθρογράφος αγνοεί την βόρεια πλευρά της Μεσογείου που αποτελείται απο Χριστιανικά κράτη και]] δίνει βάρος στην νότια Μουσουλμανική πλευρά της οποίας ΔΕΝ είναι πρότυπο η Τουρκία.
    Η Τουρκία για τους Μουσουλμάνους είναι το απολολό Μουσουλμανικό πρόβατο, το μαύρο και κουτσό.
    Πέρα απο την ξαφνική υποστήριξη της στους Παλαιστήνιους της Γάζας δεν έχει κάτι άλλο να πεί στους ομόθρησκους της.(Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι ΗΔΗ έχουν καταλάβει τον Ερντογάν, Το ίδιο και οι Αμερικάνοι (άσχετα που δεν το φωνάζουν επειδή τους χρειάζοναται δυστηχώς ακόμα) και οι Ισραηλινοί που νοιώθουν προδομένοι.
    Σιγά σιγά, λίγο λίγο θα φανεί η αξία του να συμμαχεί κάποιος με τον Ελληνισμό
    Είναι σταθερός σε όλα του, σε αντίθεση με την υπερκινητική πολιτική των πασάδων που σήμερα αφήνουν τους αντικαθεστωτικούς να έρθουν στο έδαφος τους, και την άλλη μέρα δίνουν άδεια στις δυνάμεις του Άσαντ να τους σκοτώσουν (έχει συμβεί προ μηνός).
    Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟ ΣΥΝΗΔΕΙΤΟΠΟΙΟΥΝ.
    ΑΝΤΙΘΕΤΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΠΙΟ ΑΞΙΟΠΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.(ΚΑΙ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΦΥΣΙΚΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ).
    ΟΛΟΙ ΨΑΧΝΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ ΕΤΑΙΡΟ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΕΡΙΤΖΗ ΚΑΙ ΦΑΦΛΑΤΑ.
    ΜΕ ΤΟΝ ΑΕΡΙΤΖΗ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΙΑ ΔΥΟ ΤΡΕΙΣ «ΔΟΥΛΕΙΕΣ» ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΓΕΙΑ ΣΑΣ.
    ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΙΜΑ!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: